Defne hasta ve biz eşimle çok yorgunuz...

Bu ayın ilk günlerinde Defne 6. hastalık geçirdi.

3 gün 39-40 derece ateşten sonra bütün vücudunda döküntüler oldu. Bu hastalığın adını bile duymamıştım daha önce. Çok zor bir süreçti bizim için. Uykusuz, keyifsiz geceler...

Tam herşey yoluna girdi, iyileştik. Artık kızımızı da alıp bütün gün sıkıldığı evimizden çıkartıp gezebiliriz derken. Cuma akşamı ateşlendi ve ardından öksürüğü başladı. . . Yorucu bir hafta sonundan sonra şimdi işyerindeyim.

Haftalardır evden çıkmamak, hastalandığında huyu değişmiş Kelebeğimle uğraşmak beni hem fiziken hem de ruhen çok yordu.

Bugün işyerinde resmen ruhumu dinlendirdim...

Eğer çocuğunuza sadece eşiniz ve siz bakıyorsunuz bu zaman zaman (hatta çoğu zaman) çok yorucu olabiliyor.

Biz ne yazık ki bu konuda şanssızız biraz. Ailelerimizin kendi hayatları çok yoğun ve o yoğunluktan biz payımızı alamıyoruz. Olsun neyse ki sağlıklıyız ve herşeye yetebiliyoruz.

Hoşgeldin 2012

Hoşgeldin 2012...

kızımla geçirdiğim 2. yeni yılımm...geçen yıl yılbaşında 1,5 aylıktı Defne...

Çeşme ve İzmir olmak üzere birçok otel araştırmasından sonra kızımsız bir yılbaşı kutlaması istemediğim kanısına vardım ve Defne'li bir yılbaşı geçirdik...

Çok eğlendik, 31 Aralık Cumartesi günü öğleden sonra 16.00'dan gece 02.00'ye kadar uyumadı Defne. Ertesi günü de gece 01.30'da yattı..Hep yılbaşı olacak, biz hep oynayacağız ve bu kadar kalabalık olacağız zannetti galiba Kelebeğim...

Ananesinin aldığı pastanın mumlarını söndürdü, ona yalancıktan doğum günü de yapmış olduk tekrardan :))

Yeni yıl fotoğraflarımızı paylaşacağım en kısa zamanda...

Herkese yeni yılda sağlık (olmayınca hiç biri olmuyor), huzur, mutluluk, şans veeeeeee aşkkkk diliyorummmmm...

18.11.2010 ben anne oldumm

büyük bir aşk evliliği bizim ki...
yıllar sonra bir karşılaşmanın kavuşmasını yaşadık biz eşimle...
iyi ki var, iyi ki onu çok sevdim, iyi ki onunla evlendim..

defne biraz süpriz bir bebek oldu bizim için...sadece beklenen değildi ama özlenendi, geldiğinde sonsuz mutlu edendi, en tarifsiz en güzel sevgiydi...

9 ay 10 gün bekledim normal doğum yapabilmek için. içerisi çok rahattı sanırım, Defne kendiğilinden gelmedi. Doğum yapmadan 2 gün önce karnımda hareketsizleşti ve kordon dolanması sonucunda sezeryan ile doğuma götürülmek durumunda kaldım...

en korktuğum an sezeryandı...

karnın 7 kat kesilmesi :(( sanırım normal doğum yapsaydım bu kadar rahatsızlık vermezdim hastanedekilere...

Doktorumuz Reşat Bozoklar'dı. Kelebeğim İzmir Karataş Hastanesi'nde dünyaya geldi.

Onu ilk gördüğüm an, sanırım herşeye bedeldi. Bütün o 9 aylık ağrılarımı, yorgunluğumu o an attım gitti...

Şu an Defne 1 yaşında. Eşimle birlikte çok zor büyüttük onu. Çok yorulduk, çok acemilik yaşadık, herşeyi kendimiz yaptık, hem de herşeyi...

4,5 aylıkken işe dönmek durumunda kaldım. Canım annemin hakkını ödeyemem sanırım Defne 10 aylık olana kadar her gün evinden bizim eve geldi gitti. İşe başlama anındaki zorlukları annemin güveniyle atlattım. Ona burdan sonsuz sevgiler...Şimdi bir bakıcımız var; Güler Hanım. çok memnunuz, umarım Defne kreşe başlayana kadar birlikte oluruz.

Koskoca ve hızlı geçen 1 yılı özetlemem gerekirse;

ben en yorucu günleri onunla yaşadım,

en çok onunla yalnız kaldığımı anladım (hep annem yanımda olsun istedim ama her zaman olamadı)

en çok onun için uykusuz kaldım

en çok o rahat etsin, eksiği olmasın diye mücadele verdim

en önemlisi de ben nişanlandım, evlendim, 10 yıl boyunca çalıştım ama tüm bunlar beni hiç büyütmemiş

çünkü ben defneyle büyüdüm bunu anladım…

şimdi arkama dönüp baktığımda en büyük mutluluk, en karşılıksız sevgi onda…

benim onu sevdiğim kadar eminim o da beni seviyor…

iyi ki doğmuş minik kelebeğim…

bir de 27 yaşındayım, 27 defa doğum günümün kutlandığını varsayarsak, hiç biri beni defne'nin doğum günü kadar heyecanlandırmadı. "Her bebek doğduğunda bir anne doğarmış" ne de doğruymuş bu söz…

afrezrudi ve defne

15.12.2011 şu an işyerindeyim...

blog tutmaya karar verdim..

dilerim güzel anılarım ve deneyimlerim olur paylaştıklarım...